İstanbul’daki taksi rezaletini uzun uzadıya anlatmaya gerek var mı bilemiyorum. Yakın mesafeye gitmez, o yönde trafik vardır ordan değil şurdan gider, bozuk para bulundurmak müşterinin göreviymiş gibi davranır afra tafra yapar, piyasadaki en hacimsiz arabaları kullanır üstüne şoför koltuğunu en arkaya yaslar, istifini bozmaz bacaklarını o aralığa sokuşturmanı bekler, “koltuğu biraz çeker misiniz” türünden bi şeyler söyleyecek olsanız, söylenir, trafik kurallarını umursamaz, diğer sürücülerle sürekli dalaşır, aracı çoğu zaman pistir, LPG ya da ayak ya da ikisinin karışımı olan zehirli bir gaz kokar, arka camların kolu çalışmadığından gazın etkisi katlanır… vs. vs.
Peki ne yapalım? “Naapalım, mukadderat!” deyip razı mı olalım, paramızla rezil mi olalım. “Efendim Türk insanının eğitim seviyesi bu, eğitim şart, zart, zurt” mu diyelim? Batıdaki taksi şoförlerinin doktoraları mı var? Peki fark nerde?
Fark esnaf kültürüyle şirket kültürü arasında.
Ev ödevi olarak siz bu konuyu biraz düşünün, devam edeceğiz..
