Önceki yazılardan devam
serinin tamamı burada

Daha önceki yazılarda İstanbul’un Cumhuriyet kenti olduğuna vurgu yapmak için görkemli bir anıt yapılabileceği önerisinde bulunmuştuk. Şehrin Cumhuriyeti çağrıştıracak yeni bir simgeye ihtiyacı olduğunu düşünüyoruz. Bazı forumlarda bu konunun tartışmaya açılmış olması sevindirici. Tabi düzeltilmesi gereken bazı noktalar olduğu da gerçek.

Forumlarda genel olarak anıtın bir Atatürk anıtı olacağı algısı yaygın. Bizim bu konuda net bir tutumumuz olmamakla beraber, önerimiz bu anıtın Cumhuriyet değerlerinin ve kazanımlarının bir anıtı olması yönünde. Formu, boyutları ile ilgili tartışmaları ilerki yazılarda bulabilirsiniz. Gerçek olan bi şey var ki bu anıtın Türkiye’nin her yerinde olan, törenden törene ziyaret edilen tarzda bir anıt olmaması gerektiği. Forumda görüş bildiren arkadaşların da belirttiği gibi bu tür anıtlardan ziyadesiyle var.

Herhangi bir cümlede “anıt” kelimesini kullandığımızda insanların aklına hemen soğuk bir Atatürk heykeli gelmesini de manidar buluyoruz. Bu yargı bile tek başına bu güne kadar bu tür milli duyguları besleyen konularda ne kadar çok eksiğimiz olduğunu gösterir nitelikte.

Geniş çerçeveyle tartışmaya devam edeceğiz ama kısaca bahsetmek gerekirse bizim “anıt” derken kastettiğimiz/önerdiğimiz şey şudur: Suni bir adanın üstünde İstanbul’un bir çok noktasından rahatlıkla görünebilecek büyüklükte modern bir heykel/yapı ve bunun kaide kısmında modern, yaşayan bir cumhuriyet müzesi ve belki bir tören alanı. Kesinlikle büyük boy bir Atatürk heykelinden bahsetmiyoruz. Kaidenin üstünde neyin yer alması bir tartışma konusudur ve geniş katılımlı bir platformda karar verilmelidir buna. Mesela güzel sanatlar fakülteleri arasında bir proje yarışması düzenlenebilir. Maliyeti halkın ve özel sektörün katılımlarıyla/destekleriyle karşılanabilir. (maliyet göreceli bir kavramdır, mesela boğaz köprüsünü “gay” tarzı ışıklandırmak için harcanan 1 trilyon bizce büyük maliyettir)

Sonuçta bu yazı dizisinde değindiklerimizin hepsi birer öneri. Konunun tartışıldığını görmek bile bizim için sevindirici. Tabi ki somut adımlar atılmasını istiyoruz. Bizim bu konudan herhangi bir çıkar beklentimiz olmadığı için, göğsümüzü kabartacak nitelikteki her türlü farklı öneriyi de kimden gelirse gelsin destekliyoruz. Tek isteğimiz bu konuda inisiyatifi Cumhuriyete yürekten bağlı insanların alması.

devam edecek

ilgili tartışmalar burada ve burada

Özel hukuk kişilerine ait lokantalar ile kahvehane, kafeterya, birahane gibi eğlence hizmeti verilen işletmelerde sigara yasağı 19 Temmuz 2009′da yürürlüğe girecek. Hükümetin asıl hedefi olan eğlence sektöründe yasağı hemen başlatmaması bir senelik bir yumuşak geçiş dönemi planlaması manidardır.

Buradan konuyla ilgili NTVMSNBC’de yayınlanan bir sokak röportajının videosuna ulaşabilirsiniz.
Videoda görüldüğü üzere, genelde “Sokaktaki Adam”ın görüşü de bu yasağın, özellikle eğlence yerlerinde uygulanmasının anlamsız olduğu yönündedir. Peki sokaktaki adamın bildiğini Meclis’teki adam bilmiyor mu ki böyle bir yasağı uygulamaya kalkıyor? Tabii ki biliyor, zaten esas mesele de bu! Bu yasağı eğlence yerlerine bir baskı unsuru olarak kullanmayı planlıyor hükümet. Belediyeler iyi geçindiği (!) işletmelerde sigara içilmesine göz yumacak, arsız muhalif işletmelere ceza üstüne ceza kesecektir. Bu yazdan itibaren, gittiğiniz mekanlarda sigara yasağı uygulamalarının takipçisi olun. Yeteri kadar samimi olduğunuz işletme sahipleri size sigara yasağını delmek için buldukları yolları anlatacaktır.

devam edecek.

yazı dizisinin tamamı burada.

Önceki yazıdan devam
serinin tamamı için:
http://aktifinisiyatif.wordpress.com/category/heey-taksi/

Taksiler ve güvenlik

Malum taksilerin birçoğu yakıt olarak LPG tercih etmektedirler. Uygun şartlarda takılmış LPG tankları güvenli olabilmektedir. Peki merdiven altı tamirhanelerde takılan LPG’ler ne kadar güvenli,  bilemiyoruz. Bindiğimiz taksinin LPG dönüşümü güvenli bir ortamda mı yapıldı, bilemiyoruz. Bindiğimiz taksi korsan mı yasal mı onu dahi bilemiyoruz. Canımızı emanet ettiğimiz şoförler nasıl bir eğitimden geçti, bilemiyoruz. Neden ön koltuktaki güvenlik amaçlı başlıkları söküyorlar ve trafik polisi buna nasıl müsaade ediyor, bilemiyoruz. Aracın bakımları düzgün yapılıyor mu, bilemiyoruz.

Bu ve benzeri sorunları tek tek yönetmeliklerle, yasaklarla kontrol altında tutmaya çalışmak bize göre şark kurnazlığından başka bir şey değildir. Yasaklarla bu tür sorunların önünü alamazsınız sadece rüşvet mekanizmasının çarklarını yağlarsınız. En etkili ceza vatandaşın özgür iradesiyle, yukarda belirtilen eksiklikleri olan taksileri seçmeyerek vereceği cezadır. Ama bugünkü durumda at iziyle it izi birbirine karıştığından hangi taksinin problemli hangisinin nizami olduğunu bilemiyoruz. Bu da bizim özgür seçim hakkımızı elimizden alıyor. Daha önceki yazılarda belirttiğimiz gibi şirketleşme olmuş olsaydı bu gibi güvenlik konularında önlem alan ve almayan markalar belli olacak, vatandaş da tercihini önlem alandan yana kullanacaktı. Güvenlik önlemleri almayan şirket ise bir süre sonra, tercih edilmeyerek uğradığı ticari kaybın güvenlik masraflarından fazla olduğunu farkedecek ve ister istemez bu önlemleri almaya yönelecekti.

ileri okuma:
Sahipsiz Sorunlar / Kürşat Bumin

LPG deposu patlayan bir taksi ile ilgili haber

Önceki yazıdan devam
serinin tamamı için:
http://aktifinisiyatif.wordpress.com/category/heey-taksi/

Şirketleşmenin sıradan taksi yolcusuna neler getireceğini daha iyi kavramak için taksi plakalarının 3 farklı şirkette toplandığı bir İstanbul düşünün. Taksiler temelde sarı kalmakla beraber kapıları her şirketin kendi renginde boyanabilir. Böylelikle hangi şirkete bağlı bir araçta seyahat ettiğimiz konusunda bilgi sahibi olur, seçim yapmakta özgür oluruz. Böyle üçlü bir sistemde rekabet kendini hemen hissettirecek ve taksi şirketleri reklam, halkla ilişkiler gibi çalışmalara yöneleceklerdir. Bu başlı başına bir pazar yaratacak bugün bu anlamda reklam sektörüne katkısı “0″ olan taksicilik sektörünün azımsanamayacak bir katkısı oluşacaktır. Rekabet ardından fiyatlara yansıyacaktır. Taksimetre ücretlerinde belli oranda indirime gitmelerini bekleyebiliriz şirketlerin. Mesela lacivert kapılı A firması TV’ye verdiği reklamlarda Lacivert Taksi kartına sahip yolcuların belli oranda indirim alacaklarını duyurur. Bu kart aynı zamanda kredi kartı gibi de kullanılmakta, her Lacivert takside bulunması zorunlu olan POS makinasından, üzerinizde bozuk para -hatta hiç nakit- olmasa bile kuruşu kuruşuna ödemenizi yapmanız mümkün olamaktadır. (Taksilerde bozuk paranın nasıl bir dert oyduğunu herkes biliyor sanırım)

Kırmızı kapılı şirket ise Lacivert kapılı şirketin bu ataklarına karşılık seyahat keyfini artıracak hizmetlerle karşılık vermek isteyecektir mesela. Taksilerde günlük gazete bulundurulması zorunluluğu, araçların 3 yaşın üstünde olmamaları, trafiğe çıkmadan her gün iç ve dış temizliklerinin yapılıyor olması, piyasadaki küçük araçların değil arka koltukta müşterilerin rahatça oturabileceği genişlikte araçların (belki tek tip) tercih edilmesi, 8 kanal kulaklıklı müzik yayını.. vs. vs.

Sanırım mantığı anladınız, uzun uzadıya anlatmaya gerek yok. Prensip olarak rekabet içindeki şirketler bir diğerinden müşteri kapabilmek için sürekli yeni hizmetler ve politikalar üretmek durumunda olacaktır.

Bugün de bazı işine bağlı, düzgün taksiciler yukarda bahsedilen hizmetlerin bir kısmını kendi imkanlarıyla yolculara sunmaya çalışmaktadır fakat şirket politikası haline getirilmeden bu tür çabaların bir yere varması beklenemez.

ileri okuma: Konuya Erdil yaşaroğlu’ndan mizahi bakış
http://www.erdilyasaroglu.com/diyomki/index.php/ford-transit-taxi/

Önceki yazıdan devam/
serinin tamamı için:
http://aktifinisiyatif.wordpress.com/category/cumhuriyet-kenti-istanbul/

İstanbul’a yapılacak Cumhuriyet anıtının yeri

Taksim olmaz. Çünkü yeteri kadar heybetli olmasa da belli bir tarihsel ve kültürel değeri olan bir Cumhuriyet anıtı var, Taksim meydanında.

Beşiktaş’ta da bir anıt var, evlerden ırak. Onun yıkılıp yerine başka bir anıt yapılması da pratik bir çözüm değil.

Boğaz boyu şehrin kalabalığından uzak.

Etiler, Ulus tarafı fazla elit. Sİrkeci-Eminönü-Karaköy- Üsküdar fazla geleneksel, Osmanlı dokulu.

Aksaray, Fatih, Edirnekapı.. Bilemiyorum

Kadıköy fena bir alternatif değil. Kadıköy halkı da böyle bir anıtı sahiplenme konusunda daha istekli olacaktır.

Fakat Kadıköy’e yapılırsa Bakırköy’lülerden haklı itiraz gelebilir.

Bizim önerimiz, boğazın Marmara tarafından girişine yapılacak suni bir adaya yerleştirilmesi bu anıtın. Kaidesinin altında büyük ve modern bir Cumhuriyet müzesi. Batıdaki örneklerinin önüne geçebilecek, sürekli etkinliklerle dinamik tutulacak bir müze. Okul çocuklarının toplu gezilerle gitmeye can atacağı türden eğlenceli deneyimsel bir yer. Sıradaki yazıda bu müzenin nasıl olması gerektiği konusuna yurtdışından örneklerle açıklık getirmeye çalışacağız.

Önceki yazıdan devam
serinin tamamı için:
http://aktifinisiyatif.wordpress.com/category/heey-taksi/

İstanbul’da (diğer büyük şehirlerde de benzer durumlar söz konusu olabilir) taksilerle ilgili bir sıkıntı olduğunu önceki yazıda belirtmiştik. Çözüm önerimiz ise taksi işletmeciliğinin özelleştirilmesi. Model olarak cep telefonu operatörleri alınabilir. Yani İstanbuldaki yaklaşık 18000 taksinin (30000 kadar da korsan olduğu söyleniyor, aynı zamanda bu problemin çözümü de şirketleşmektir) işletme haklarının ihale ile yerli-yabancı sermayeye açmak. Matematiğim pek iyi değil, hesabı siz yapın 18000 X 600 milyar… Sanırım burda milyarlarca dolardan bahsediyoruz. Kimin ne şekilde kontrol ettiğini tam olarak bilemediğimiz milyarlarca dolarlık bir pazar. Böyle bir ihalenin ekonomiye yapacağı katkıyı düşünün. 7-10 milyar dolar sıcak para. Türkiye’nin çoğu zaman IMF’den talep ettiği rakamlara denk bir girdi. Hem de kimseye el açmadan basit bir düzenleme ile elde edilebilecek bir gelir. Tabii politik olarak bu kararı almanın zorluğu ortada. Popülist iktidarlar esnafın tepksinden çekiniyor. Halbuki bu aslında bir kazan kazan durumu. Kimsenin malını kimsenin elinden zorla almıyorsunuz. Yapılacak ihale sonunda plaka başına rayiç bedel ne ise en az o kadarını hak sahibi alacaktır, belki fazlasını. Burdan edindiği sıcak parayı da başka alanlara yatırırsa ekonomiyi hareketlendirerek, çok sevdiği vatanına milletine bi hayrı dokunmuş olur belki..

Şirketleşme nasıl olacak, neler getirecek, gelecek yazıda..

konuyla ilgili Hakkı Devrim’den
http://www.radikal.com.tr/haber.php?haberno=191368

Atatürk “Efendiler ve ey millet, biliniz ki, Türkiye Cumhuriyeti şeyhler, dervişler, müritler ve meczuplar memleketi olamaz. En doğru en hakiki tarikat, medeniyet tarikatıdır.” derken bu tehlikeye dikkat çekiyordu. Cumhuriyet cemaatlerle, aşiretlerle birarada yaşayamaz. Şeyhin ya da aşiret liderinin belirlediği partiye oy yağdıran yığınların seçimi demokratik olamaz. Seçimler bireyin özgür iradesini yansıttığı oranda demokratiktir. Aksi halde demokrasi halkın kendi kendini yönetmesi değil, kendi kendine gelin güvey olması haline gelir.

Demokrasinin asgari şartları olduğuna inanıyoruz. Modern çağı anlamaktan uzak dimağların seçimi sırf kendilerini değil toplumun tamamını felakete sürükler. Mesele dağdaki çoban ile profesörün oyu meselesi kadar basit değildir ama o kadar çarpıcıdır. Eğitim modern anlamda demokrasinin ilk basamağıdır. Cumhuriyetin ilk yıllarında Atatürk’ün harf devrimini gerçekleştirerek, tevhidi tedrisatı yürürlüğe koyarak yapmak istediği buydu.

Bir süre önce başlayan 2. Cumhuriyet tartışmalarını da hesaba katıp olaya daha geniş bir çerçeveden baktığımızda, aslında bugün Türkiye’nin ihtiyacının demokratik açılımlardan ziyade Cumhuriyetin ilk yıllarındaki ruh olduğu açıktır. İnsan hakları ve ifade özgürlüğü konularında geri adım atmak tabi ki düşünülemez fakat, demokrasiyi kendi çıkarları doğrultusunda kullananların oyununa son vermek, çarklarına çomak sokmak için bağırmalıyız, Cumhuriyet, yeniden!

Bu yazıyı beğendiyseniz Cumhuriyet Kenti İstanbul kampanyamıza mutlaka göz atın.
http://aktifinisiyatif.wordpress.com/category/cumhuriyet-kenti-istanbul/

Mevcut haliyle sigara yasağının bir düzenlemeden ziyade tiryakilere eziyet olarak düşünüldüğü kanısındayız. Örneğin şehir hatları (İDO ? Pöh!) vapurlarındaki uygulama resmen abesle iştigal. Vapurların üstü hariç her tarafı açık olan arka kısımları ve yan kısımlardaki açık tek sıra oturaklarda sigara içilmesinin insan sağlığı üzerindeki olumsuz etkileri içilmemesinin insan psikolojisine olumsuz etkilerden daha azdır sanırım. Meyhaneler, barlar, cafeler vb. deki uygulamanın ise anlaşılabilir hiç bir yanı yok. Mevcut durumda adıgeçen mekanlarda uygulama henüz başlamadı ama başladığında nasıl uygulanabileceği de merak konusudur..

İktidarın zaten şehir hatlarıyla ilgili tam olarak anlamlandıramadığımız bir hesabı var. Önce yıllarını o vapurlarda ve iskelelerde geçirmiş, tecrübeli kaptan, çımacı vs. personeli işten çıkarıp yerlerini kendi kadrolarıyla doldurdular. Bu yeni personel o derece vasıfsız ve kifayetsiz ki yıllar geçmesine rağmen hala bir vapuru doğru düzgün yanaştırmaktan acizler. (hatta üzerinde fazla durulmayan iki vapurun karıştığı bir kaza da oldu bu dönemde) Personel değişimiyle yetinmeyen iktidar ardından vapurlara el attı. Asırlık geleneğin içine gecekondu modernizmiyle etmek istediler. Tepkilerden korktukları için seçimi bir anketle (internet üzerinden) halka yaptırarak işin içinden sıyrılmaya çalıştılar. Referandumun ne kadar demokratik olduğu tartışılır. Mesela seçenekler içinde “mevcut halinden memnunum, değişmesini istemiyorum” seçeneği yoktu. Kaldı ki yapılan seçimde İstanbullu (burda da bi ünlem gerek. Oylamaya kimler hangi şehirlerden katıldı, mükerrer oyu öhlemek için ne gibi önlemler alındı, kimsenin aklına o zaman bu sorular gelmedi) mevcut vapura en çok benzeyen tasarımı seçerek değişime karşı olduğu mesajını verdi. Şehir hatlarınının İDO’ya devri de ilginç bir konu. Ama en son sigara yasağı ile Vapur keyfinin içine etme prosesinin sonuna gelindi.

İçkiye bakışlarını detaylı anlatmaya gerek yok sanırım. Neticede sigara yasağını bu haliyle vatandaşın sağlığıyla ilgili bi konu olmaktan çok modern yaşama bir müdahale gibi algılamak için bir çok nedenimiz var.

Devam edecek

Amacı nedir?
Çağının insanı olmayan bir grubun bizim adımıza, bizim hayatımızı derinden etkileyecek kararlar alırken bu kadar pervasız olmamalarını, yataklarında bu kadar rahat uyumamalarını sağlamak, yürüttüğü kampanyalarla hayatın farklı alanlarında  somut değişimler sağlamaktır.

Siyasi görüşü nedir?
Aktif inisiyatif hiçbir siyasi partinin veya görüşün veya herhangi başka bir odağın güdümünde değildir. Çözümü siyasette değil kamuoyunun inisiyatifinde arar.

Ben de katılabilir miyim?
Doğrusu benim nasıl bir katkım olur olmalıydı Evet isteyen herkes katılabilir. Bir wordpress hesabınız varsa siteye yazılarınızla destek verebilirsiniz. Bunun için aktif.inisiyatif@gmail.com adresine bir e-mail göndermeniz gerekecektir. Sitedeki her türlü içeriği (değişiklik yapmadan) kullanma, paylaşma, alıntılama konularında özgür olduğunuz gibi, yazılara yapacağınız yorumlar ve konuları eş dost sohbetlerine taşımanız da bizim için değerli.

Facebook grubumuzu ziyaret edin:

http://www.facebook.com/home.php?ref=logo#/group.php?gid=44784608267