Yerel seçimler yaklaşıyor, özellikle güneydoğu anadolu bölgesinde AKP ile DTP arasında günden güne kızışan bir rekabete tanık oluyoruz. İş RTE’na suikast teşebbüsüne kadar vardı. Bölgede yapılan anketlerde oyların %70-80′inin bu iki parti arasında paylaşıldığını görüyoruz. Peki kim bu iki parti, biri laik sistem karşıtı, diğeri faşist kürt milliyetçisi. İkisinin ortak noktası Cumhuriyetin temel ilkelerine karşı olmak. Bir diğer ortak noktaları ağızlarından demokrasi lafını eksik etmemeleri. Biri sırtını cemaatlere diğeri aşiretlere dayamış, kelle hesabını demokrasi kabul edip futursuzca at koşturuyorlar. Güneydoğudaki doğum oranı malum, 6-7 çocuktan aşağısı kurtarmıyor(!) RTE de en az üç çocuk yapın buyurdu malumunuz. Bu insanlar bu şekilde çoğalmaya devam ederlerse ne yazık ki önümüzdeki yıllarda ezici çoğunluk haline gelecekler.
Atatürk “Efendiler ve ey millet, biliniz ki, Türkiye Cumhuriyeti şeyhler, dervişler, müritler ve meczuplar memleketi olamaz. En doğru en hakiki tarikat, medeniyet tarikatıdır.” derken bu tehlikeye dikkat çekiyordu. Cumhuriyet cemaatlerle, aşiretlerle birarada yaşayamaz. Şeyhin ya da aşiret liderinin belirlediği partiye oy yağdıran yığınların seçimi demokratik olamaz. Seçimler bireyin özgür iradesini yansıttığı oranda demokratiktir. Aksi halde demokrasi halkın kendi kendini yönetmesi değil, kendi kendine gelin güvey olması haline gelir.
Demokrasinin asgari şartları olduğuna inanıyoruz. Modern çağı anlamaktan uzak dimağların seçimi sırf kendilerini değil toplumun tamamını felakete sürükler. Mesele dağdaki çoban ile profesörün oyu meselesi kadar basit değildir ama o kadar çarpıcıdır. Eğitim modern anlamda demokrasinin ilk basamağıdır. Cumhuriyetin ilk yıllarında Atatürk’ün harf devrimini gerçekleştirerek, tevhidi tedrisatı yürürlüğe koyarak yapmak istediği buydu.
Bir süre önce başlayan 2. Cumhuriyet tartışmalarını da hesaba katıp olaya daha geniş bir çerçeveden baktığımızda, aslında bugün Türkiye’nin ihtiyacının demokratik açılımlardan ziyade Cumhuriyetin ilk yıllarındaki ruh olduğu açıktır. İnsan hakları ve ifade özgürlüğü konularında geri adım atmak tabi ki düşünülemez fakat, demokrasiyi kendi çıkarları doğrultusunda kullananların oyununa son vermek, çarklarına çomak sokmak için bağırmalıyız, Cumhuriyet, yeniden!
Bu yazıyı beğendiyseniz Cumhuriyet Kenti İstanbul kampanyamıza mutlaka göz atın.
http://aktifinisiyatif.wordpress.com/category/cumhuriyet-kenti-istanbul/
